مرد باروني سرزمین اشکهای یخی ...
باغبون اين باغ بارون زده ، رفيق طلوع و غروبهاي چشم انتظاري و همدم كاغذاي خط خطي اي كه سالهاست اسير دل سنگ باد شدن ... قلمی كه آخرين نامه رو سالهاست تو روزاي برفي و فصل هاي پاييزي با صداي عاشق او فرياد زديم ... سالهاست راز اشكاي يخی رو می دونه و مثل يك خداي عاشق واسه شون از بهار می خونه ... پرنده ي مهاجري كه شباي سرد تنهايي رو تو اين قفس دنيا با احساس زيباي خودش گرما بخشيده ... مردی که خاطره ساز تموم روزهاي بي خاطره گي ما و همدم تموم گنجشكاي بي لونه و بي جاي اين محله ست ، امروز زمینی شد !

در کنار شما نازنینان جشن میگیریم 68 مین سالروز میلاد سیاوش قمیشی عزیز رو و کلاه از سر بر میداریم به حرمت ...
54 سال خلق آثار هنری ...
54 سال برای ما بودن ...
54 سال "رفیق راه" بودن ...

خرداد 92
تیم سیاوش قمیشی

یه ساله رفتی و اسمت هنوز مونده تو این گوشی
می‌دونم قهوه‌تو مثل قدیما تلخ می‌نوشی

می‌دونم شب‌ها توی تختت کتابِ شعر می‌خونی
کنارِ پنجره شادی با یه سیگار پنهونی

هنوزم وقتی می‌خندی رو گونه‌ت چال می‌افته
هنوزم چشم به راهِ یه سواره زیبای خفته

هنوزم عینهو فیلما، یه عشق آتشین می‌خوای
هنوزم روحِ «هـامـونو» تو جسم «جیمزدین» می‌خوای...

می‌دونم وقتی که بارون
تو شب می‌باره بیداری!
همون آهنگو گوش می‌دی،
هنوز بارونو دوست داری!

یه ساله رفتی و عطرت هنوز مونده‌ توی شالم
بازم ردت رو می‌گیرن همه تو فنجونِ فالم

تو وقتی شعر می‌خونی منو یادت میاد اصلن؟
تو یادت موندن اون روزا که دیگه برنمی‌گردن؟

همون روزا که از فیلم و شراب و شعر پر بودن
یه کاناپه، دو تا گیلاس، تو و دیوونه‌گیِ من...

بدون حالا بدون ‌تو یکی دلتنگه این گوشه،
هنوزم قهوه‌شو تنها به عشقت تلخ می‌نوشه

می‌دونم وقتی که بارون
تو شب می‌باره بیداری!
بازم «قمیشی» گوش می‌دی،
هنوز بارونو دوست داری! //

یغما گلرویی